Foto-immunopterapia

Leczenie promieniowaniem UVA

Zastosowanie foto-immunoterapii w leczeniu wielu schorzeń jest coraz bardziej popularne. 

Procedura składa się z trzech kroków:

  • pobrania kożuszka leukocytarno-płytkowego,
  • dodania substancji fotouczulającej i poddaniu naświetlaniu promieniowaniu UVA
  • zwrotu preparatu do Pacjenta

Metodę tą opracował w 1987r dr Richard Edelson. ¹ Jednak do dnia dzisiejszego szczegółowe procesy zachodzące podczas leczenia nie są dokładnie znane, zaś metoda leczenia zaliczana jest do nowatorskich 

Jak zatem wyglądają składowe procesu?

1. Pobranie preparatu.

Wykorzystując różą gęstość i różny ciężar właściwy poszczególnych frakcji komórkowych składników krwi następuje ich rozdzielenie. W praktyce zostawiając próbówkę z krwią na pewien czas, pod wpływem działania grawitacji następuje sedymentacja:

  • krwinki czerwone- jako najcięższe opadną na dno fiolki
  • kożuszek leukocytarno-płytkowy pozostanie powyżej erytrocytów- ta warstwa stanowi obiekt naszego zainteresowania
  • osocze- jako najlżejsze stanowi górną zawiesinę próbówki.

Oczywiście w praktyce do tego typu rozdzielenia składników krwi używa się zaawansowanych separatorów komórkowych.  System UVA PIT umożliwia pobranie preparatu dowolnym urządzeniem, jednakże warto pamiętać iż separatory komórkowe różnią się efektywnością działania, zarówno pod kątem ilości limfocytów pobranych jednorazowo, czystości preparatu (niski hematokryt ) jak i czasem trwania zabiegu. Ma więc decydujący wpływ na jakość przeprowadzonego zabiegu fotoferezy.

2. Naświetlanie

Do wyseparowanego preparatu podaje się fotouczulacz oktohektopsypsoralen (8-Mop).  Fotouczulacz wchodzi w wiązania kowalencyjne struktury DNA blokując możliwości replikacji limfocytów. 

Następnie rozpoczyna się proces naświetlania. Promieniowanie UVA powoduje iż proces blokowania DNA jest nieodwracalny.

Naświetlanie trwa z reguły 5 do 10 minut.

 

3. Zwrot preparatu. 

Najistotniejszą kwestią zabiegu jest fakt, że po podaniu preparatu do organizmu limfocyty oddziałują na pozostałe, znajdujące się w organizmie, również je blokując. W ten sposób reakcja przeszczepu przeciw gospodarzowi jest blokowana.

W ten sposób zachowując odpowiednie odstępy czasowe pomiędzy zabiegami można doprowadzić do regresji choroby.

Bibliografia:

¹Edelson, R., Berger, C., Gasparro, F., et al. (1987): „Treatment of cutaneous T-cell lymphoma by extracorporeal photochemotherapy. Preliminary results.“ New England Journal of Medicine Feb. 5th 1987; 316(6); 297-303.

Leave a Reply